Zwyczaje weselne najczęściej zależą od tego w jakiej części kraju mieszkają młodzi zawierający związek małżeński. Jednak do jednych z najbardziej popularnych zwyczajów należą:

• Błogosławieństwo. Przed wyjazdem do kościoła w domu panny młodej zbiera się cała rodzina oraz goście, następnie rodzice państwa młodych udzielają im błogosławieństwa.
• Po przysiędze małżeńskiej młodzi opuszczają kościół gdzie w drzwiach czeka na nich deszcz ryżu i monet. Zwyczaj mówi się, że ten z małżonków będzie rządził w domu kto zbierze więcej monet.
• Po przybyciu na salę orkiestra wygrywa Marsz Mendelsona. Następnie pan młody przenosi swoją świeżo upieczoną żonę przez próg drzwi. Młodzi powinni zostać powitani przez rodziców, którzy przyjmują ich według staropolskiego obyczaju – częstując chlebem oraz solą.
• Bardzo ważnym elementem przyjęcia weselnego jest pierwszy taniec. Wykonuje go tradycyjnie młoda para w rytm ustalonego wcześniej utworu muzycznego. Goście weselni najczęściej tworzą wtedy koło w którym tańczą państwo młodzi.

Mimo braku wiary w przesądy podczas przygotowań do ślubu bardzo często Pary Młode stosują się do owych zasad aby nie kusić losu i wszystko działo się jak należy. By żyło się długo i szczęśliwie. Istnieje wiele regionalnych zabobonów związanych ze ślubem. Niektóre choć irracjonalne są przestrzegane przez Młodych. Dla zapewnienia sobie szczęśliwego życia we dwoje Para Młoda wypełnia i przestrzega wielu zabobonów. Do najbardziej znanych należą:
- Pan młody nie powinien widzieć swojej wybranki przed ślubem.
- Uroczystość ślubna powinna odbyć się w miesiącu zawierającym literę „r”.
- Panna młoda w dzień ślubu powinna być odziana w coś niebieskiego i coś używanego.
- Biel jako symbol niewinności widoczne zarówno w odzieniu Panny Młodej jak i Pana Młodego.

- Suknia Panny Młodej nie powinna być pożyczona. Wedle zabobonów posiadając czyjąś suknię zabieramy szczęście kobiecie do której suknia niegdyś należała.
Zabobony znane są od wielu pokoleń zatem nic dziwnego kiedy poważnie do nich podchodzimy. Nic nie tracimy przestrzegając wymienionych zasad. A co jeśli w zabobonach jest choćby ziarenko prawdy?